21 januari 2009 - Zandzuiger maakt water

Om 13.35 gingen in Wijdenes de piepers af. Nu is alarmering in de winter een zeldzaamheid. Als het gebeurt weet je bijna zeker dat het om beroepsvaart gaat. Standaard wordt daar veel materiaal op ingezet, omdat je pas weet hoe ernstig het is als de eerste boot ter plekke is. Ook deze keer werden niet alleen Wijdenes, maar ook Marken, Warder en Enkhuizen gealarmeerd.

Complicerende factor was deze keer het nog aanwezige ijs. De dooi is weliswaar al dagen geleden ingevallen en op grote delen van het Markermeer is al geen scherfje ijs meer te zien, maar wat er nog is wordt door de wind naar de kant gestuwd en daar hoopt het zich op. Met de zuidwestenwind van de laatste dagen heeft het zich onder meer opgehoopt in de omgeving van de dijk Enkhuizen-Lelystad. Daar vormde het nu een onneembare barrière voor de snelle boten van Enkhuizen.

Ook bij ons lag er tot ruim een kilometer uit de kust nog een laag ijs variërend in dikte van 10 tot 20 cm. Hadden we dit met de Mantelmeeuw moeten doen, dan hadden we geen schijn van kans gehad. We zouden het slachtoffer nooit hebben bereikt, want na een paar honderd meter door het ijs ploegen, zouden we de dealer hebben moeten bellen voor een nieuwe jetaandrijving....

Maar gelukkig hebben we ook de oude trouwe Zeehond nog. Weliswaar een langzaam schip, maar wel uitgerust met schroefaandrijving en bovendien voorzien van een dikke, stalen romp. Als ware ze een ijsbreker, werd ze telkens opnieuw op een plaat ijs geschoven, waarna haar eigen gewicht er voor zorgde dat het ijs brak. Op die manier werd in ruim 10 minuten vrij water bereikt.

Daarna was het op volle kracht op weg naar de EA-1 boei. Deze ligt een kilometer of 6 zuidzuidoost van Wijdenes. In de buurt van die boei verkeerde een zandzuiger in moeilijkheden. Ze maakte water door een lek in de machinekamer onder de waterlijn.

Na een half uur waren we ter plekke. De Frans Verkade had toen al een pomp over kunnen zetten. Vanuit Marken had men namelijk weinig last gehad van ijs. Nu was het afwachten of er meer pompcapaciteit nodig was. Na drie kwartier was duidelijk dat de pomp van Marken tezamen met de uitgevoerde noodreparatie voldoende zou zijn om het grote schip boven water te houden. Om 15.00 uur werden de Beer uit Warder, de Hendrik Jacob uit Marken en onze Zeehond bedankt voor de inzet en konden alle klaar staande pompen terug het ruim in. Alleen de Frans Verkade zou nog een tijd bij de zandzuiger blijven om zeker te zijn dat ze de Oranjesluizen zou halen. De begeleiding is na enige tijd overgenomen door een schip van Rijkswaterstaat.

Om 15.45 waren we, nadat we ons op de terugweg uiteraard opnieuw door het ijs hadden moeten worstelen, terug op station.

Voor een verslag in het Noord-Hollands dagblad klik hier,,,

Voor een verslag in Trouw klik hier...

Voor een verslag op de nieuwssite van Webregio.nl klik hier...

Voor een verslag op de nieuwssite Blik op Nieuws klik hier...