15 juli 2009. Drukke middag voor station Wijdenes
 (Klik voor een grote versie van een foto op de foto zelf)

Voor 3 opstappers begon het vandaag al rond de lunch. We hebben geen mogelijkheid om in Wijdenes te bunkeren en de tank van de Mantelmeeuw was al aardig leeg, dus men ging richting Hoorn om deze te vullen. Ze waren alweer een flink eind op de terugweg toen zich een Belgisch zeiljacht meldde met een gebroken mast. Aangezien de opgegeven plek even noordoost van Oosterleek was, is de Mantelmeeuw ter plaatse gegaan om poolshoogte nemen en de 8 opvarenden gerust te stellen.

Het was echter al snel duidelijk dat de Mantelmeeuw hier weinig zou kunnen uitrichten. De mast was geknapt, maar daarmee lag dus ook alle tuigage en zeil te water. Bovendien blokkeerde de warboel het roer en de schroef, waardoor ze slechts moeizaam te slepen zou zijn voor een "simpele" RIB. De Zeehond werd dus ook gealarmeerd. Eenmaal ter plaatse kon een tros worden overgezet, waarna de hele colonne koers zette richting Enkhuizen. Tegen 4 uur lag het zeiljacht veilig afgemeerd in Enkhuizen in de buurt van een werf die de warboel op de wal zou kunnen "ontknopen".

Beide schepen keerden daarna terug richting Wijdenes. Ter hoogte van Oosterleek passeerde de Zeehond een mooie Lemster aak. Op het achterdek stond iemand te zwaaien, maar op het water zie je dat vaker dus er werd netjes teruggezwaaid. Pas toen de man bleef zwaaien werd duidelijk dat er iets aan de hand was. Het bleek te gaan om een motor die de geest had gegeven. Naar de thuishaven Hoorn terugzeilen was geen optie, omdat aan boord alleen 2 volwassenen en 2 nog heel kleine kinderen waren. Tegen de wind in laverend naar Hoorn is dan heel onverstandig, want van de twee volwassen moet er 1 zich uiteraard met de kinderen bemoeien. Met 1 man al laverend een Lemster aak naar Hoorn brengen is echt geen goed plan...

Een sleepverbinding was snel gelegd, waarna naar de haven van Hoorn kon worden opgestoomd. Op verzoek van de aak werd ze pal naast de bunkerboot afgemeerd, zodat men gelijk de benodigde onderdelen konden kopen die de motor weer tot leven zouden moeten brengen. Omdat het inmiddels al 6 uur was, werd een delegatie van de opstappers op pad gestuurd om patat te versieren. Heel verstandig dat men wat te eten had gescoord, want al met al lag de Zeehond pas tegen half acht weer op haar eigen plekje in Wijdenes.

De Mantelmeeuw lag daar echter nog niet. Die was namelijk met geopende ingewanden dieper in de haven gelegd. Al tijdens de tocht was een probleem ontstaan met "de achteruit" en ook het sturen werd langzaam moeilijker. De techneuten hadden al snel door dat een kabel naar de jetaandrijving was gebroken, waardoor de vaarrichting niet meer was te beïnvloeden. Met veel kunst en vliegwerk is de kabel nog diezelfde avond vervangen. Een klus waar men tot 23,.00 uur mee bezig is geweest. (Update: alles zat er op de 15e weer in, maar omdat een en ander nog moest worden afgesteld was de Mantelmeeuw pas de volgende dag om 22.00 uur weer helemaal tiptop in orde).

Het is dat dit allemaal puur vrijwilligerswerk is, want anders was dit een knap duur dagje geweest voor de baas...

Update 21 juli 2009: Vandaag ontvingen wij via E-mail onderstaand bericht.

Beste,
 
Nogmaals hartelijk bedankt voor de rescue!!!!
Het was geweldig dat jullie er zo snel bij waren. RESPECT
 
Een kleine bijdrage kan u verwachten van de zeescouts van Antwerpen!
 
Hier wat foto's
BEDANKT
 
Groetjes
(naam weggelaten om privacyredenen)
 
       
         
        
          
         
                                          

Voor een overzicht van alle (onbewerkte) foto's klik hier.....