8 augustus 2010, Een bijzondere "uitruk"
Klik op een foto voor een grotere versie ervan

Een aantal bestuursleden was vandaag opgeroepen om rond 13.30 uur bij de Zeehond te verschijnen voor het bespreken van wat technische details. Dat doen ze vaker en aangezien we geen eigen verblijf hebben gebeurt dat meestal op de Zeehond zelf. Er moest hoognodig een presentatie op een PC worden bekeken dus de gordijntjes gingen neer...

Ook de penningmeester was erbij, maar die begon toch wat argwaan te krijgen toen op de steiger steeds meer volk verscheen. En toen op een gegeven moment het "Lang zal-ie leven" werd ingezet, was het hem wel duidelijk: dit had niks te maken met technisch overleg! Dit was een valstrik om hem naar de haven te krijgen voor zijn 60ste verjaardag!

Buiten gekomen, bleek ook waarom de gordijntjes zo hoog nodig dicht moesten. Op die manier had de Schuttevaer (voor meer details klik hier...) ongezien in de havenmond kunnen ankeren. Iedereen werd met de Mantelmeeuw naar de Schuttevaer gependeld. Ook de penningmeester, die toch ooit gezworen had om nooit op die "kermisattractie" te gaan zitten.

Eenmaal aan boord was het eerst flink werken. De div. zeilen moesten worden gehesen en het roer moest worden bemand. Toen vervolgens ook nog de hemel open brak en er de rest van de dag een stralend zonnetje stond kon het feest niet meer stuk. Een drankje en een hapje, een speech (bijbehorend cadeau was een reddingsvest op maat),  een heerlijk diner, een liedje (wie het niet volgen kan: dit is dus West-fries), af en toe eens even helpen met wat zeilen verzetten, iedereen had veel lol; ook (en misschien wel met name) het "lijdend voorwerp".

U vraagt zich misschien af hoe er zou zijn gehandeld als we zouden zijn gealarmeerd. Daar was uiteraard rekening meegehouden. In de eerste plaats hadden de opstappers onderling afgesproken wie er deze keer tot de "colaploeg" behoorde. Daarnaast waren alle overlevingspakken, reddingsvesten en de nodige reddingsmiddelen mee aan boord van de Schuttevaer genomen. Ten derde was de Mantelmeeuw zelf ook mee. Zou er zijn gealarmeerd, dan zou ze in enkele minuten bemand zijn met een complete en (ook niet onbelangrijk) nuchtere bemanning. En tenslotte de route van de Schuttevaer zelf.  Die bleef netjes tussen Wijdenes en Hoorn; het westelijke deel van ons primaire werkgebied.

Maar er is geen alarm geweest dus niemand zal over de marifoon hebben gehoord: "Den Helder Rescue, Den Helder Rescue, hier Reddingboot Mantelmeeuw, Station Schuttevaer, over".